/ 1 نظر / 26 بازدید
حمید

تومرا انقدر ازردی... که خودم کوچ کردم از شهرت... بکنم دل زدل چون سنگت... تو خیالت راحت... من رفته ام از قلبت... مى شوم دورترین خاطره درشب هایت تو به من می خندی... وبه خود می گویی:باز می اید ومی سوزد ازاین عشق ولی ... برنمی گردم نه! می روم ان جایى که دلی بهر دلی تب دارد... عشق زیباست وحرمت دارد... تو بمان ... دلت ارزانی هرکس که دلش مثل دلت سردو بی روح شده است... سخت بیمار شده است... تو بمان در شهرت سلام وب جالبی داری به من هم سربزن اگه با تبادل لینک موافق بودی خبرم کن